بیش فعالی
بیش فعالی

مشکلات کودک با مشکل نقص توجه – بیش فعالی در تحصیل

امسال اولین سالی هست که به مدرسه می رم. مدرسه و کلاس درس مشکل بزرگی برای من و معلمان و والدینم شده. فضای کوچیک کلاس نمی گذاره من آزاد باشم. برای من خیلی سخته که یک جا بی حرکت بشینم . انگار که دست و پای من در حال منفجر شدن باشن و من باید حرکتشون بدم. من مدام روی صندلی وول می خورم و نمی تونم برای چند دقیقه سرجای خودم بشینم. معلمم همیشه به من تذکر میده و سرزنشم می کنه.

روی درس هام و تکالیفم هم تمرکزندارم. سختمه حواسم فقط به یک چیز جمع باشه، وقتی معلم درس میده تا یه مدت کوتاه می تونم صحبت هاش رو بشنوم و بعد فوری حواسم پرت چیزای دیگه میشه. یکدفعه مداد تراش خوش رنگ بغل دستیم توجه ام رو جلب میکنه و هیجان زده برمی دارمش. حواس من همیشه دنبال چیزای تازه است. ممکنه به وسایل دیگران دست بزنم و بردارمشون بدون اینکه متوجه بشن. یا وسایل خودم رو گم کنم. همکلاسی هام من رو یه آدم مزاحم می بینن، از اینکه به وسایلشون دست میزنم یا سر کلاس این طرف و اون طرف می رم مشکل دارن. اگه کاری که دوست دارم رو نتونم انجام بدم، فوری داد و فریاد می زنم یا می زنم زیر گریه و زاری، که خیلی بچه ها رو اذیت میکنه. دست خودم نیست وقتی اعصابم خورد بشه دیگه هیچی نمیفهمم.

احساس تنهایی

توی صف یا نوبت موندن برام سخته به خاطر همین دوستام تو بازیا رام نمیدن. همیشه معلم و همکلاسی ها م من رو سرزنش می کنن. انگار که از عمد این کارا رو می کنم. ولی منم دوست دارم با بقیه دوست باشم توی بازی ها وبرنامه ها با بچه ها باشم اما پسم میزنن. همه فکر می کنن من دشمنشونم و میخوام حرصشون رو در بیارم، آخه یه کاری که ازم میخوان انجام بدم رو اصلا متوجهش نمی شم و می رم دنبال هر چیزی که به چشمم بیاد.

انگار هیچ کس دوستم نداره. خیلی احساس تنهایی می کنم. معلم که سرکلاس سوال از من می پرسه فوری می پرم وسط صحبتش و حرفش رو قطع می کنم. حوصلم سر کلاس سر میره یکدفعه ممکنه بپرم وسط حرف همکلاسی هام و نظم کلاس کاملا به هم بخوره و دوباره نگاه با اخم و تخم معلم و دعواهاش با من. انگار همه رو دوست داره جز من.

مشکلات کودک با نقص توجه – بیش فعالی در خانه

توی خونه هم همین مشکلات رو دارم. به صحبت های پدر مادرم نمی تونم گوش بدم و از دست من عصبانی می شن. من مدام در حال دویدنم و از هر چیزی می رم بالا. خطر رو نمی فهمم و ممکنه یکدفعه بپرم وسط خیابون. وقت و زمان رو هم نمی فهمم. هیچ وقت کارام رو به موقع انجام نمیدم و خیلی بی نظمم. با خواهر برادرم همیشه دعوا دارم آخه نمی تونم تحملشون کنم. آخر هم تنها می مونم.

لطفا من رو به خاطر مشکلات و رفتارایی که دارم تنبیه و سرزنش نکنید. تنبیه من رو عصبی تر و بداخلاق تر می کنه و باعث می شه دیگه کنارتون آرامش نداشته باشم و ازتون فرار کنم و لجباز تر بشم. با تنبیه شدن فکر می کنم یه آدم احمق و دوست نداشتنی هستم که هیچ وقت نمی تونه موفق بشه و کسی دوستش داشته باشه. با این حسی که با تنبیه به من می دید، چطوری از من میخواین رفتارم رو تغییر بدم؟

من واقعا اذیت می شم از اینکه تو کلاس درس بر خلاف همکلاسی هام، نمی تونم توضیحات معلم رو دنبال کنم؛ از اینکه نمی تونم با هم سن و سال هام دوست باشم و صحبت هاشون رو گوش کنم چون یه دفعه وسطش حواسم پرت می شه و انگار دیگه حرفاشون رو نمی شنوم. من نیاز دارم که درک بشم. من متوجه احساسات و رفتارام نیستم. نیاز دارم که با مهربانی احساساتم رو ببینید و کمکم کنید بفهمم چه احساساتی دارم که باعث میشه من به هم بریزم. نه اینکه به خاطر احساساتم و رفتارم من رو سرزنش کنید. نیاز دارم که اول مشکلات من رو بدون سرزنش و اخم و تخم درک کنید و بفهمید تا اینقدر احساس تنهایی نکنم.

نگرانی های والدین

پدر و مادرم، می دونم که براتون سخته که ببینید فرزندی دارید که خیلی حرف گوش کن نیست و آرامش نداره. از وقتی که درمانگر، بیش فعالی من رو تشخیص داد، حتما غصه خوردید به خاطر دردسرایی که قراره به خاطر من داشته باشید. چقدر غمگین شدید که باید از خیلی از خواسته هاتون و آرامشتون بگذرید. از اینکه من مثل اون بچه ای که دوست دارید نیستم. لطفا من رو، خودم رو ببینید نه اون فرزند بی دردسری که تکالیف مدرسه اش رو انجام میده و باعث افتخارتون هست.

از من نخواین بچه ای که شما دوست دارین بشم. من رو ببینید. منی که از عهده درس و تکالیفم بر نمیام. منی که با همه دعوام میشه. اون فرزندی رو که دوست دارید فراموشش کنید و برای نبودش اشک بریزید و من رو بغل کنید.

نقص توجه-بیش فعالی در بزرگسالی :

این اختلال منحصر به کودکان و نوجوانان نیست و می تواند تا بزرگسالی دامن گیر فرد شود. بیش فعالی- تکانشگری در بزرگسالی با این علایم خود را نشان می دهد. که ۵ نشانه از آن کافی است. فرد بیش فعال برای انجام وظایفش در محل کار بسیار بی دقت است و جزئیات آن را فراموش می کند یا وظایف را در محل کار نمی تواند کامل کند و حواسش به سرعت به موضوعی دیگرمنحرف می شود. مدیریت زمان ندارد و کارها در موعد مقرر نمی تواند انجام دهد و آشفته و نا منظم است.

هنگام سخنرانی و یا گفتگوها تمرکز ندارد. یا ممکن است وقتی با او مستقیما صحبت می شود به نظر برسد ذهنش جایی دیگر است. از فعالیت هایی که تلاش ذهنی مداوم را می طلبد، مانند آماده کردن گزارش ها، پر کردن فرم یا مطالعه مقاله طولانی اجتناب می کند. به وسیله افکار نامربوط حواسش پرت می شود. وسایل خود را اغلب گم می کند و بسیار فراموش کار است. در بزرگسالی به جای از در و دیوار بالا رفتن، بی قراراست. جنب و جوش فراوان دارد. زیاد صحبت می کند. نمی تواند در گفتگو منتظر نوبت بماند و اغلب مزاحم کار دیگران می شود.

این اختلال شامل سه زیر گروه می شود :

  • کاستی توجه
  • بیش فعال-تکانشگر
  • ترکیبی

گروه بیش فعال و تکانشگر معمولا در سال های قبل از مدرسه به دلیل فعالیت های زیادِ قابل توجهی که نسبت به هم سن و سالهایشان دارند، تشخیص داده می شوند. زیر گروه ترکیبی کمبود توجه و بیش فعالی در آغازسال های مدرسه بروز پیدا می کند و با ناتوانی در حفظ تمرکز، عدم تکمیل تکالیف و منقطع کردن گفتگوها، خود را نشان می دهد. با نزدیک شدن به نوجوانی و جوانی بیش فعالی کاهش قابل توجهی می یابد اما نقص توجه و بی قراری در تعدادی از این افراد باقی می ماند.

علایم کودکان بیش فعال در محیط های جدید یا وقتی که تحت نظارت از نزدیک باشند یا مشغول فعالیت های جذابی مانند ویدئو یا بازی های کامپیوتری باشند، به حداقل می رسد و یا هیچ اثری از علایم مشاهده نمی شود. پس بسیار مهم است که معلمان این کودکان بتوانند تعامل نزدیک و چشم در چشم داشته باشند. بهتر است چیدمان صندلی ها در کلاس به نحوی باشد که این تعامل برقرار شود. برای تدریس نیز از وسایل سرگرم کننده و نقاشی و فیلم های آموزشی استفاده شود تا کودک بیش فعال بتواند تمرکز خود را حفظ کند. حضور کودک در گروه های بزرگ و فعالیت هایی که به آن علاقه ای ندارد، شدت علایم را افزایش می دهد.

درمان نقص توجه – بیش فعالی

برای درمان دارویی از داروهای محرک مانند ریتالین استفاده می شود که در کاهش بیش فعالی، تکانشگری و نقص توجه موثر است و لازم است که تحت نظر روانپزشک تجویزو مصرف شود. در کنار دارو، روان درمانی نیر حائز اهمیت می باشد چرا که دارو فقط ظاهر رفتار را تغییر می دهد و با قطع آن علایم پدیدار می شوند. اما این نشانه ها می توانند نشان دهنده مشکلات زیر بنایی تری باشند که رواندرمانی پویشی به آن می پردازد.

علایم ممکن است در اثر غفلت ها و بی توجهی های والدین در ارتباط با کودک رخ دهد و یا مرتبط با از دست دادن والد و مراقب اولیه، یا تولد نوزاد و احساس حسادت به او باشد و یا پرورش یافتن توسط مادری افسرده . که تمام این اتفاقات احساسات دردناک و اضطراب آوری را در کودک به وجود می آورد که ممکن است خود را به صورت بیش فعالی- نقص توجه بروز دهد. این اضطراب می تواند خود را به صورت مشکل در حفظ توجه و از موضوعی به موضوعی دیگر پریدن و تحریک پذیری نشان دهد.

نیاز به حمایت به جای تنبیه

این کودکان به دلیل کارکرد ضعیف یا ناکافی شان اغلب به عنوان تنبل و بی مسئولیت شناخته می شوند. این سرزنش ها و برچسب ها موجب می شود تا کودک در مدت زمان انجام تکالیف، مضطرب و ناموفق شود. والدین و معلمان و افرادی که با این کودکان سروکار دارند باید توجه داشته باشند که سرزنش یا تنبیه کردن آنان هیچ سودی ندارد و نمی تواند رفتارشان را تغییر دهد. آنها نیاز به درک شدن و حمایت دارند. نشانه های بیش فعالی- نقص توجه، راه ابراز نیازهایشان است تا بلکه مراقبانشان آن نیاز را دریابند و احساسات دردناک و اضطراب برانگیز آنها را نادیده نگیرند.

بیشتر بخوانید:

۱+
Avatar
درباره ی طاهره فقیهی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.