محمدصادق خداهمتی

من محمدصادق خداهمتی فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد روان‌شناسی از دانشگاه یزد هستم. رویکرد من در رواندرمانی ISTDP یا رواندرمانی پویشی فشرده و کوتاه‌مدت است. یادگیری کار بالینی را با سوپرویژن دکتر مهدی‌رضا سرافراز شروع کرده‌ام و هم‌اکنون رواندرمانگر فردی بزرگسال در کلینیک آگاه شیراز هستم.

داشتن دانش نظری در کنار مهارت‌های عملی و سلامت روان برای درمانگران ضروری است. من از همان سالهای ابتدایی دوران دانشجویی علاقه‌مند به درمان‌های پویشی شدم. در سال 1398 در دوره‌ی جامع تربیت رواندرمانگر پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) با تدریس دکتر سرافراز شرکت کردم و پس از آن در کارگاه‌های آموزشی و وبینارهایی مثل دوره‌ی درسگفتارهای روانکاوی (به مدت یک سال)، دوره‌ی هنر رواندرمانگری، اخلاق حرفه‌ای در رواندرمانی، تشخیص پویشی ساختارهای شخصیت و نیز دوره‌ی انتقال و انتقال متقابل در روانکاوی تحت آموزش اساتیدی چون دکتر سرافراز، دکتر ولی الله رمضانی، آقای سجاد ناصری‌نیا و حسین رنجبر قرار گرفته‌ام.

کار درمانی اثربخش علاوه‌بر تحصیلات به سلامت روان درمانگر هم بستگی دارد. بنابراین در حال حاضر و از سال ۱۴۰۳ طبق عرف و سنت درمان‌های تحلیلی درمان فردی دریافت می‌کنم. مطالعات نظری من بیشتر در حیطه‌ی روانکاوی و روابط ابژه است و تمرکزم در روان‌درمانی بر کمک به افرادی است که از مشکلات بین فردی و اختلالات نوروتیک همچون اضطراب، نشخوار فکری، افسردگی، وسواس، پانیک و اختلالاتی از این دست رنج می‌برند.

در کنار کار درمانی و آموزش فردی، علاقه‌مند به سینما و هنر وادبیات هستم.

زندگی سخت است اما رنج‌های روانشناختی می‌توانند غیر قابل تحمل باشند. دردِ زندگی در قالب طیفی از تجربه‌های احساسی در درون‌مان متجلی می‌شود. ما با واکنش های ذهنی و رفتاری(دفاع) از درد می‌گریزیم، و این گریز است که به رنج و زجر ما می‌انجامد. آرزوهای ما در تعارض با واقعیت قرار می‌گیرند؛ گاهی آنچه را می‌خواهیم نمی‌یابیم و گاهی آنچه را می‌یابیم نمی‌خواهیم. آنچه برای من در جلسات روان‌درمانی مهم است این است که به مردم کمک کنم برای چیزی که غیر قابل تغییر است سوگواری کنند و چیزی را که قابل تغییر است پیدا کنند.
سلامت روان به معنای «همیشه احساس خوبی داشتن» نیست؛ سلامت روان یعنی توانایی تحمل درد و رنج.