دوره‌ی «گفتارهای روان‌کاوی» با هدف مرور جامع و نظام‌مند سیر تحول روان‌کاوی از زیگموند فروید تا نظریه‌پردازان معاصر طراحی شده است. در این دوره، مبانی نظری و تحولات اساسی در اندیشه‌های روان‌کاوانه مورد بررسی قرار می‌گیرد تا شرکت‌کنندگان بتوانند تصویری یکپارچه از جریان‌های فکری مختلف در روانکاوی به دست آورند.

این دوره برای دانشجویان روان‌شناسی، روان‌درمانگران، و پژوهشگران علاقه‌مند به مبانی و تحولات روان‌کاوی تدوین شده است. هدف اصلی آن، فراهم آوردن درکی عمیق‌تر از مفاهیم نظری می باشد.

سرفصل‌ها

1. نظریه فروید

یادگیری نظریه فروید به عنوان پایه ای ترین نظریه روانکاوی برای هر فردی که قصد یادگیری رویکرد های تحلیلی و پویشی را دارد ، امری ضروری است و پیشنهاد می شود قبل از یادگیری رویکرد های درمانی ذکر شده ، ابتدا مفاهیم و نظریات مربوطه عمیقا آموخته شود .این کارگاه فرصتی بی‌نظیر برای یادگیری  است که می‌توان طی آن پیچیدگی‌ها و ظرایف نظریه‌های فروید را با جزئیات بیشتری فراگرفت.

2. مروری بر نظریه‌ی ایگو‌سایکولوژی و روابط ابژه

ایگوسایکولوژی به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین شاخه‌های روانکاوی، نقشی اساسی در درک فرآیندهای روانی ایفا می‌کند. این مکتب که ریشه در نظریات کلاسیک فروید دارد، بر «ایگو» یا «خود» به‌عنوان عنصری کلیدی در ساختار روان انسان تمرکز دارد. این دوره نظری، با ارائه دقیق و علمی دیدگاه‌های پیشگامان این حوزه، فرصت ارزشمندی برای درک عمیق‌تر عملکرد روان انسان در اختیار مخاطبان قرار می‌دهد و ابزار قدرتمندی است که به درمانگران کمک بسیاری می‌کند.این دوره ، به مرور نکات مهم نظرات ایگوسایگوژی می پردازد.هر یک از این نظریه‌پردازان دیدگاه‌های منحصربه‌فردی درباره نقش ایگو در رشد و سازگاری روانی ارائه کرده‌اند.

همچنین در ادامه به مرور نظریات مهم روابط ابژه می پردازیم. این نظریات ما را به سمت بررسی اهمیت روابط اولیه کودک با مادر، تعاملات ناخودآگاه و چگونگی شکل‌گیری الگوهای روانی در طول زندگی انسان‌ها هدایت می کند.

3. نظریه هاینس کوهات و اتو کرنبرگ

اتو کرنبرگ در ۱۹۲۸ در اتریش زاده شد، در شیلی تحصیل کرد و آموزش‌های روان‌پزشکی پیشرفته‌تر را در کلینیک منینگر در توپکای کانزاس دید. او فعالیت‌های بالینی و پژوهشی خود را در نیویورک پی‌گرفت و سفرهای علمی فراوانی کرد. کرنبرگ احتمالا تاثیرگذارترین و در عین حال بحث برانگیزترین حامی و مبلغ نظریه روابط ابژه در ایالات متحده است.

نظریه روابط موضوعی بدان جهت نزد کرنبرگ ارزشمند است که می‌تواند برای اختلالات شدیدتر از نورُزها تبیینی ارائه دهد. این نظریه به روشن ساختن مسائل ساختاری کمک کرد و در مورد مسائل بالینی و مشکلات زناشویی بینشی نوین فراهم آورد.

نظریات کرنبرگ عمدتا نتیجه فعالیت درمانی او در مورد شخصیت‌های مرزی بود. فعالیت‌های بالینی او مبنایی بود برای صورت بندی مدلی که در آن روانکاوی سنتی با نظریه روابط ابژه تلفیق شد.

دیدگاه کرنبرگ، مبنای نظری عمده‌ی درمانهای روانپویشی کوتاه مدت است و چهارچوب مفهومی خوبی برای تشخیص گذاری ارائه میکند. لذا درک عمیق نظریات او برای بالینگرانی که با رویکرد (ISTDP) به درمان میپردازند، ضروری به نظر میرسد. همچنین رویکردهایی چون رفتاردرمانی دیالکتیک (DBT) که در خارج از حوزه روانکاوی برای اختلالات شدید و شخصیت مرزی طراحی شده، وامدار نظریات کرنبرگ است. لذا این دوره برای کلیه درمانگران در هر رویکردی که مایل به درک عمیق‌تر اختلالات شدید شخصیتی باشند، فرصتی برای گسترش دانش نظری فراهم می‌آورد.

هاینتس کوهات (۱۹۱۳–۱۹۸۱)، روانکاو اتریشی بود که بعدها به تابعیت آمریکا درآمد. هاینتس کوهات در ۱۳ مه ۱۹۱۳ در وین به دنیا آمد. در ۱۹۶۵، معاون انجمن روانکاوی بین‌المللی شد. او که ابتدا به نظریه فروید  وفادار بود، بعدها روان‌شناسی مختص به خود را بر محور مفاهیمی مثل همدلی و خودشیفتگی بنا نهاد. او کتابهای زیادی نوشت، از جمله کتاب  The Self را در ۱۹۷۱ به چاپ رساند که در آن، رسماً اعلام کرد از روانکاوی کلاسیک جدا شده‌است. تفکر، نوشته‌ها، و تدریس او تأثیر زیادی در روان شناسان آمریکایی گذاشت. در ۱۹۷۸، اولین کنفرانس سالانه در باره روان‌شناسی «خود» تشکیل شد که باعث به حرکت درآمدن جنبش جدیدی به نام روان‌شناسی «خود» شد. روان‌شناسی «خود» امروزه نیز طرفداران بسیار زیادی دارد. کوهوت بنیان گزار روانشناسی خود یا   self psychology شد که روانکاوی آمریکا را تحت تاثیر خود قرار داد. ایده های کوهوت از دل کار با بیماران نارسیستیک زاده شد وی معتقد بود مشکلات این بیماران از تعارض درون روانی یا نوروتیک ناشی نمی شود بلکه آنها در طی تحول خود، همدلی لازم را دریافت نکرده اند و در نتیجه ساختار خود آنها دچار نقص شده است.

شرکت در این دوره برای کلیه درمانگران در هر رویکردی که مایل به درک عمیق‌تر فرایند تحول عزت نفس سالم و بیمار و نقش آن در مشکلات روانشناختی باشند، فرصتی برای گسترش دانش نظری فراهم می‌آورد.