معصومه بدیهی

من، معصومه بدیهی، فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی از دانشگاه سمنان هستم. رویکرد من در رواندرمانی، شناختی-رفتاری و درمان التقاطی است. یادگیری کار بالینی را با اساتید دانشگاه شیراز و دانشگاه سمنان شروع کرده‌ام و هم‌اکنون درمانگر کودک، نوجوان و گروه درمانی رابطه والد و کودک (فیلیال تراپی) در کلینیک آگاه شعبه‌ی شیراز هستم.

وبینارها و دوره‌های آموزشی متفاوتی در حیطه کاری‌ام شرکت کرده‌ام و همچنین از سال ۱۳۸۶در کارگاه‌های آموزشی و وبینارهایی مثل درمان بیش فعالی، آزمون‌های هوش وکسلر (کودک، نوجوان و بزرگسال و وکسلر 5) آزمون شخصیت MMPI، خانواده درمانی، نوروفیدبک پیشرفته، لورتا نوروفیدبک، tdcs و QEEG تحت آموزش اساتید دانشگاه شیراز و اساتید برجسته کشوری قرار گرفته‌ام.

مطالعات نظری من بیشتر در حیطه‌ی کودک و نوجوان است و تمرکزم در روان‌درمانی بر کمک به کودکانی است که با اختلالات بالینی دوران کودکی، مشکلات رشدی یا نقص در مهارت‌های اجتماعی دست‌وپنجه نرم می‌کنند تا بتوانند مسیر رشدِ بهینه‌ای را طی کنند. کودکان و نوجوانانی است که در گذار از بحران‌های سنی، مسائل عاطفی و چالش‌های سازگاری، نیاز به یک فضای امن برای کشف توانمندی‌ها و حل تعارضات درونی خود دارند. همچنین افرادی که تجربه‌ی تروما یا دلبستگی‌های ناایمن را داشته‌اند و در پی التیام زخم‌های هیجانی و بازسازی امنیت درونی خود هستند، در مدیریت خشم، کنترل تکانه و تنظیم هیجانات دچار چالش هستند و می‌خواهند تعاملات سالم‌تری با محیط پیرامونشان برقرار کنند. همچنین می‌کوشم از والدین و خانواده (رویکرد سیستمی) کودکان نیز حمایت کنم؛ مثلاً خانواده‌هایی که در مسیر فرزندپروری دچار تعارض شده‌اند و به دنبال درک بهتر دنیای روانی فرزندشان و بهبود کیفیت روابط خانوادگی هستند.

پژوهش‌های من در زمینه‌‌های استرس پذیرش والدینی، اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در کودکان، هوش هیجانی و گرایشات روان رنجوری و روانپریشی بوده است و در کنار آموزش فردی، تا کنون چندین کارگاه‌ آموزشی و گروه درمانی با موضوع رابطه درمانی والد و کودک با هدف کاهش نشانگان اختلال بیش فعالی/نقص توجه برای والدین دارای فرزند مبتلا به (ADHD) برگزار کرده‌ام.

آنچه برای من در جلسات روان‌درمانی مهم است ترکیب دانش نظری با رویکردهای مبتنی بر شواهد است تا بتوانم در کنار مراجع، چالش‌ها را به فرصتی برای یادگیری مهارت‌های جدید، تغییر الگوهای ناکارآمد و دستیابی به راهکارهای عملی برای بهبود کیفیت زندگی تبدیل کنم. همچنین دیدن جهان از دریچه چشم کودک و نوجوان است. هدف من ایجاد زبانی مشترک است تا بتوانم به آن‌ها کمک کنم هیجانات پیچیده‌ی خود را بشناسند، ابراز کنند و با تکیه بر دنیای بازی و گفتگو، بر دشواری‌های مسیر رشد خود غلبه کنند.