درباره نگهداشتن و دربرگرفتن، بودن و رویاورزی [1]
- نویسنده: توماس آگدن
- ترجمه: آراز مطلبزاده
مفهوم «نگهداشتن» وینیکات و ایده «دربرگیرنده-دربرگرفتهشده» بیون، برای هر یک از این دو روانکاو، از مهمترین مشارکتهایشان در اندیشه روانکاوانه به شمار میروند. از این منظر، جای شگفتی است که این دو مجموعه ایده، اغلب به اشتباه فهمیده شده و با یکدیگر خلط میشوند. در این مقاله، نویسنده تلاش میکند جنبههای کلیدی هر یک از این مفاهیم را مشخص کرده و نشان دهد که چگونه از این ایدهها در کار بالینی خود بهره میبرد. «نگهداشتن» وینیکات به عنوان مفهومی هستیشناختی در نظر گرفته میشود که عمدتاً به «بودن» و رابطه آن با زمان میپردازد. در ابتدا، مادر با محافظت از استمرارِ بودن نوزاد، تا حدی با ایزوله کردن او از جنبه «غیر-من» زمان، این تداوم را حفظ میکند. بلوغ مستلزم آن است که نوزاد بهتدریج نگهداشتنِ مادر از تداوم بودن او در گذر زمان و فراز و نشیبهای عاطفی را درونیسازی کند. در مقابل، مفهوم «دربرگریرنده-دربرگرفتهشده» بیون اساساً به پردازش (رؤیاورزی) افکاری معطوف است که از تجربه عاطفی زیسته سرچشمه میگیرند. این ایده به تعامل پویای افکار عمدتاً ناخودآگاه(دربرگرفتهشده) و ظرفیت رؤیابینی و اندیشیدن به این افکار میپردازد(دربرگیرنده).
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.