جلسه‌ی اول تراپی چگونه است؟
شروع هر مسیر تازه‌ای در زندگی، با ترکیبی از امید و تردید همراه است. روان درمانی نیز یکی از این مسیر ها است. قرار است برای اولین‌بار با فردی که نمیشناسید از دردها تردیدها و ترس هایتان حرف بزنید. طبیعی است که قبل از آن قلبتان محکم تر در سینه بکوبد و ذهنتان پر از سؤال شود “اگه اشتباه کنم چی؟” “اگه نتونم حرف بزنم چی؟” “اگه نتیجه نده چی؟” تمام این احساسات طبیعی هستند.
تردید و اضطراب پیش از شروع روان درمانی، بخشی از فرآیند طبیعی تغییر است. بسیاری از افراد درست قبل از اولین جلسه تراپی، با احساسات متناقضی روبه‌رو می‌شوند. از یک سو امید دارند به اینکه بالاخره جایی برای حرف زدن و سبک شدن پیدا کردند، و از سوی دیگر میترسند درمانگر قضاوتشان کند یا از اینکه مشکلی دارند و برایش به کمک دیگری نیاز دارند خجالت بکشد، یا حتی ممکن است با خودشان بگویند “نکنه مشکل من اونقدر جدی نباشه که نیاز به درمان داشته باشه” . برخی هم نگران‌اند که نتوانند حرف بزنند، عده ای دیگرمی‌ترسند حرف زدن اوضاع را بدتر کند، و بعضی‌ها هم نمی‌دانند از کجا شروع کنند.
اولین جلسه‌ی درمان، برخلاف تصور رایج، قرار نیست صحنه‌ی یک اعتراف بزرگ یا یک تحلیل عمیق و فوری باشد و شما را از این رو به آن رو کند. جلسه اول درمان بیشتر شبیه یک گفت‌وگوی اولیه و امن است؛ جایی که درمانگر می‌کوشد فضای امنی برایتان بسازد و شما فرصت دارید ببینید آیا با این رابطه احساس راحتی میکنید یا نه. در اولین جلسه شما و درمانگرتان در حال سنجیدن فضا هستید و هیچ‌کس از شما انتظار ندارد در اولین جلسه تراپی تغییر کنید یا مسئله مهمی را مطرح کنید.
در این مقاله، با هم مرور می‌کنیم که جلسه‌ی اول درمان معمولاً چگونه پیش می‌رود، چه چیزهایی ممکن است در آن مطرح شود، و چطور میتوانید خودتان را برای شروع روان درمانی آماده کنید.
استرس قبل از جلسه‌ی اول کاملاً طبیعی است
اگر برای اولین بار به تراپی میروید، ممکن است قبل از جلسه دلشوره بگیرید و نگران شوید. شاید با خودتان فکر کنید “از چی باید حرف بزنم؟” ، “اگه نتونم درست توضیح بدم چی؟” یا “اگه درباره مسائل شخصی از من سؤال کنه، چیکار کنم؟”.
استرس و نگرانی قبل از اولین جلسه درمان کاملاً طبیعی هستند و برای همه اتفاق می افتند.
یکی از دلایل استرس قبل از اولین جلسه تراپی، ناشناخته بودن جلسه درمان است. شما هنوز نمی‌دانید قرار است چه اتفاقی بیفتد، درمانگر چه سؤال‌هایی از شما میپرسد و رابطه‌ی شما با او چگونه شکل خواهد گرفت. از طرف دیگر، صحبت کردن درباره احساسات، مشکلات یا تجربه‌های شخصی با فردی که تازه با او آشنا شده‌اید، ممکن است باعث شود احساس کنید آسیب پذیر شده اید. بنابراین طبیعی است که ذهن و بدن در برابر این موقعیت جدید واکنش نشان دهند.
دلیل دیگر استرس قبل از اولین جلسه تراپی این است که تغییر کردن سخت است. ممکن است قبل از گرفتن نوبت روان درمانی مدت ها با خودتان کلنجار رفته باشید و در نهایت تصمیم گرفته باشید که وقت بگیرید. بخشی از وجود ما که سال های سال با ما زندگی کرده است روان درمانی و تغییر را خطرناک میداند. بنابراین طبیعی است که قبل از جلسه با صدای بلندتری ما را از رفتن و تغییر کردن بترساند.
برای جلسه اول تراپی لازم نیست همه چیز را از قبل آماده کرده باشید. قرار نیست وارد اتاق درمان شوید و داستان زندگی‌تان را بدون مکث و به شکل کامل تعریف کنید. حتی اگر در شروع جلسه بگویید “نمیدونم از کجا شروع کنم” یا احساس کنید کلمات مناسبی برای توضیح حالتان پیدا نمی‌کنید، مشکلی وجود ندارد. همین موضوع می‌تواند بخشی از گفت‌وگوی جلسه باشد. با گذشت زمان و شکل‌گیری رابطه درمانی، صحبت کردن درباره موضوعات شخصی آسان‌تر می‌شود.
هدف جلسه اول درمان بیشتر این است که شما و درمانگر بفهمید چه چیزی باعث شده به دنبال کمک باشید و قرار است در ادامه روی چه مسائلی کار کنید.
پس اگر چند ساعت قبل از اولین جلسه دلشوره دارید، آن را نشانه‌ی اشتباه بودن تصمیم‌تان ندانید شما در حال تجربه کردن تجربه جدیدی هستید وطبیعی است قبل از آن اضطراب داشته باشید.
در جلسه‌ی اول تراپی دقیقاً چه می‌گذرد؟
هر درمانگری سبک خاص خود را برای شروع درمان دارد و نمیتوان به طور دقیق گفت که هر درمانگری در جلسه اول چه چیزهایی از شما میپرسد و روی چه چیزهایی تمرکز خواهد کرد. به طور کلی اکثر جلسات اول تراپی از ساختار مشابهی پیروی می‌کنند.
در جلسه اول ممکن است درمانگرتان درباره محرمانه بودن جلسات و چهارچوب های جلسات درمان با شما صحبت کند. برای مثال درباره ساعت جلسات هزینه هرجلسه و انتظاراتش از شما در جلسات درمان حرف بزند. البته شما هم میتوانید از انتظاراتتان از درمان با او صحبت کنید.
در جلسه اول درمانگر از شما خواهد پرسید که چه چیزی شما را به سمت درمان کشانده است و میخواهید درمان در چه زمینه ای به شما کمک کند؟ درمانگر شما ممکن است در مورد تجربیات درمانی قبلی تان از شما سوال بپرسد. به یاد داشته باشید هیچ پاسخ درست یا غلطی برای سوالات درمانگر وجود ندارد. میتوانید هر چقدر که احساس راحتی میکنید، اطلاعات خود را به اشتراک بگذارید.
در جلسه اول ممکن است درمانگر درباره شرایط فعلی زندگی، سابقه مشکلات، روابط مهم، احساساتتان سؤال‌هایی بپرسد. لازم نیست به هر سؤالی در لحظه پاسخ دهید یا درباره موضوعی که هنوز آمادگی صحبت کردن درباره آن را ندارید، جزئیات بدهید. میتوانید بگویید ترجیح می‌دهید الان درباره آن موضوع صحبت نکنید. ایجاد احساس امنیت و اعتماد، بخش مهمی از شروع فرایند درمان است.
در پایان جلسه، درمانگر شما ممکن است بازخوردش از اولین جلسه را با شما به اشتراک بگذارد و با یکدیگر اهداف بالقوه درمان را تنظیم کنید و به شما توضیح دهد که جلسات آینده ممکن است روی چه چیزی تمرکز کنید.
به یاد داشته باشید درمان یک فرایند مشارکتی است و برای پیش رفتن به مشارکت هر دو نفر شما احتیاج دارد.
چطور برای جلسه‌ی اول آماده شویم؟
برای جلسه‌ی اول تراپی لازم نیست کار خاص یا پیچیده‌ای انجام دهید. قرار نیست امتحان بدهید یا پاسخ‌های درست و غلط داشته باشید.
اول از همه، بهتر است به دلیل اصلی مراجعه‌تان فکر کنید. از خودتان بپرسید چه چیزی باعث شد تصمیم بگیرید به تراپی بروید ؟ ممکن است به دلیل اضطراب، مشکلات رابطه، افسردگی یا موضوع دیگری درمان را شروع کرده باشید.
اگر دوست دارید، میتوانید قبل از جلسه چند نکته را یادداشت کنید؛ برای مثال مهم‌ترین مشکلاتی که این روزها دارید، مدت زمانی که با آن‌ها درگیر بوده‌اید و اینکه این مشکلات چه تأثیری بر زندگی روزمره‌تان گذاشته‌اند. این یادداشت‌ها می‌توانند در لحظه‌ای که نمی‌دانید از کجا شروع کنید، به شما کمک کنند.
همچنین بهتر است درباره انتظارتان از تراپی فکر کنید. آیا از آمدن به تراپی بیشتر به دنبال این هستید که احساس بهتری داشته باشید؟ میخواهید یک مشکل مشخص را حل کنید؟ یا هنوز دقیق نمی‌دانید چه چیزی میخواهید و فقط احساس میکنید به کمک نیاز دارید؟ هر سه حالت طبیعی هستند و لازم نیست پیش از جلسه جواب همه این سال ها را بدانید.
میتوانید سوال هایی که میخواهید از درمانگر بپرسید را آماده کنید. برای مثال میتوانید درباره شیوه کاری او، روند جلسات، سؤال کنید. پرسیدن این سؤال‌ها اشکالی ندارد و به شما کمک می‌کند ببینید آیا این درمانگر و روش کاری او برایتان مناسب است یا نه.
در نهایت، سعی کنید با این انتظار به جلسه بروید که قرار نیست در همان جلسه اول همه مشکلاتتان حل شود. جلسه اول معمولاً بیشتر برای آشنایی، شناخت مسئله و مشخص شدن مسیر ادامه درمان است. کافی است تا جایی که راحت هستید، صادقانه درباره شرایطتان صحبت کنید و اجازه دهید گفت‌وگو به‌تدریج پیش برود.
” آماده بودن برای جلسه اول یعنی آماده‌ی گفت‌وگو بودن؛ نه اینکه از قبل همه چیز را بدانید یا همه پاسخ‌ها را آماده کرده باشید.”
ترس‌های رایج درباره‌ی جلسه‌ی اول
شروع تراپی برای بسیاری از افراد با سؤال‌ها و نگرانی‌های مختلفی همراه است. وقتی قرار است درباره مسائل شخصی با فردی که به‌تازگی با او آشنا شده‌ایم صحبت کنیم، طبیعی است که کمی نگران باشیم. این نگرانی‌ها رایج هستند و برای بیشتر افراد در شروع درمان پیش می‌آیند. شناختن آن‌ها می‌تواند کمک کند با ذهن آرام‌تری وارد جلسه شوید
اگر ندانم چه بگویم چه؟
یکی از رایج‌ترین نگرانی‌ها درباره جلسه اول تراپی این است که ندانیم از کجا شروع کنیم. ممکن است برای مراجعه به تراپی دلیل مشخصی داشته باشیم، اما وقتی روبه روی درمانگر می‌نشینیم نتوانیم آن را به‌خوبی توضیح دهیم.
لازم نیست از قبل یک توضیح کامل و مرتب آماده کرده باشید. میتوانید خیلی ساده با همان چیزی شروع کنید که باعث شده به تراپی مراجعه کنید؛ میتوانید با این جمله شروع کنید: “مدتیه حالم خوب نیست و نمیدونم چرا.” درمانگر می‌تواند با پرسیدن سؤال‌های مناسب به شما کمک کند موضوع را بهتر توضیح دهید.
اگر درمانگر من را قضاوت کند چه؟
ممکن است نگران باشید اگر درباره بعضی افکار، رفتارها یا اتفاق‌های زندگی‌تان صحبت کنید، درمانگر شما را قضاوت کند. این نگرانی، به‌خصوص هنگام صحبت درباره موضوعات حساس، قابل درک است.
یکی از اصول مهم در روان‌درمانی این است که درمانگر تلاش می‌کند شرایط و تجربه‌های شما را بدون قضاوت و با رویکردی حرفه‌ای بررسی کند. هدف جلسه پیدا کردن مقصر یا تعیین خوب و بد نیست؛ هدف این است که درمانگر بهتر بفهمد شما در حال تجربه چه چیزی هستید و چگونه می‌تواند به شما کمک کند.
اگر نتوانم جلوی گریه‌ام را بگیرم چه؟
برای بعضی افراد، گریه کردن در مقابل دیگران راحت نیست. ممکن است قبل از اولین جلسه تراپی از این بترسید که در جلسه گریه کنید و نتوانید خودتان را کنترل کنید.
گریه کردن در تراپی اتفاق عجیبی نیست. گاهی صحبت کردن درباره موضوعاتی که مدت‌ها در دلمان نگه داشته‌ایم، احساسات شدیدی در ما ایجاد می‌کند. اگر در جلسه گریه کردید، لازم نیست بابت آن خجالت بکشید یا عذرخواهی کنید. میتوانید کمی مکث کنید، نفسی تازه کنید و هر زمان که آمادگی داشتید ادامه دهید.
اگر نتوانم درباره یک موضوع شخصی صحبت کنم چه؟
ممکن است موضوعی وجود داشته باشد که صحبت کردن درباره آن برایتان بسیار سخت باشد. شاید هنوز آمادگی ندارید درباره آن حرف بزنید ونمی‌دانید چطور باید آن را بیان کنید.
لازم نیست در جلسه اول همه چیز را بگویید. میتوانید به درمانگر بگویید که صحبت کردن درباره یک موضوع برایتان دشوار است یا اکنون ترجیح می‌دهید وارد جزئیات آن نشوید. اعتماد در روان درمانی به طور معمول به‌تدریج شکل می‌گیرد و لازم نیست تمام مسائل شخصی را از همان جلسه اول مطرح کنید.
اگر درمانگر نتواند به من کمک کند چه؟
ممکن است فرد قبل از شروع تراپی از خودتان بپرسید “اگه این جلسات فایده‌ای نداشته باشه چی؟” این نگرانی به خصوص زمانی بیشتر می‌شود که مدت زیادی با یک مشکل درگیر بوده باشید یا در گذشته تجربه خوبی از کمک گرفتن نداشته باشید.
واقعیت این است که تراپی برای همه افراد و در همه شرایط یکسان پیش نمی‌رود. ممکن است در طول جلسات مشخص شود که روش درمانی خاصی برای شما مناسب‌تر است یا حتی انتخاب درمانگر دیگری انتخاب بهتری باشد. جلسه اول می‌تواند فرصتی باشد تا درباره مشکل، هدف‌های درمان و مسیر پیشنهادی درمان صحبت کنید و ببینید آیا احساس میکنید این روند برایتان مناسب است یا نه.
اگر درمانگر از من سؤال‌هایی بپرسد که جوابشان را ندانم چه؟
ممکن است فکر کنید باید برای سؤال‌های درمانگر جواب مشخصی داشته باشید؛ برای مثال به طور دقیق بدانید چرا مضطرب هستید یا علت یک احساس خاص چیست.
اما قرار نیست پاسخ همه سؤال‌ها را بدانید. گاهی گفتن نمی‌دانم خودش پاسخ قابل قبولی است. بخشی از فرایند تراپی این است که به کمک گفت‌وگو، به تدریج احساسات، افکار و الگوهایی را که در گذشته به آن‌ها توجه نکرده‌اید، بهتر بشناسید.
اگر بعد از جلسه احساس خوبی نداشته باشم چه؟
ممکن است جلسه اول در شما احساسات مختلفی را ایجاد کند. بعضی افراد بعد از جلسه احساس آرامش می‌کنند و بعضی دیگر ممکن است خسته، هیجان‌زده یا حتی کمی سردرگم باشند.
بنابراین اگر بعد از جلسه احساس متفاوتی داشتید، به این معنی نیست که جلسه خوب یا بد بوده است. بهتر است به خودتان فرصت بدهید و ببینید در جلسات بعدی چه احساسی نسبت به روند درمان و رابطه با درمانگر پیدا میکنید.
مهم‌ترین نکته درباره ترس‌های جلسه اول
بیشتر این ترس‌ها به این دلیل است که ما از خودمان انتظار داریم باید در جلسه اول خوب عمل کنیم. اما تراپی امتحان نیست. شما میتوانید در جلسات روان درمانی مضطرب باشید، سکوت کنید، گریه کنید، جواب بعضی سؤال‌ها را ندانید و ندانید از کجا باید شروع کنید.
هدف جلسه اول این نیست که همه چیز را حل کنید؛ قرار است فقط اولین قدم را برای شناخت مشکل و پیدا کردن مسیر مناسب بردارید.
محرمانگی؛ آیا حرف‌هایم واقعاً پیش او می‌ماند؟
ممکن است قبل از الین جلسه تراپی درباره رازدار بودن درمانگر نگران باشید و با خودتان بگویید “من درباره چیزایی که هیچ‌کس نمیدونه صحبت کنم، آیا درمانگرم اونا رو برای یه نفر دیگه تعریف میکنه؟”
محرمانگی یکی از اصول مهم رابطه‌ی درمانی است. درمانگر موظف است از اطلاعات شخصی و صحبت‌هایی که در جلسات مطرح میکنید محافظت کند. در واقع، یکی از دلایلی که افراد می‌توانند در فضای تراپی درباره احساسات، تجربه‌ها و نگرانی‌های خود صادقانه صحبت کنند، همین احساس امنیت و اعتماد است.
بنابراین، لازم نیست نگران باشید که درمانگر صحبت‌های شما را برای خانواده، دوستان، همکاران یا افراد دیگر تعریف کند. حتی اگر درمانگر برای بررسی حرفه‌ای یک موضوع با متخصص دیگری مشورت کند، اصل بر این است که اطلاعات شما تا حد امکان محرمانه بماند و اطلاعات هویتی شما بدون رضایت‌تان مطرح نشود.
اما محرمانگی همیشه و در هر شرایطی مطلق نیست
مهم است بدانید محرمانگی حد و مرزهایی هم دارد. اگر درمانگر با خطری جدی و فوری برای آسیب به خود فرد یا شخص دیگری روبه‌رو شود، یا در شرایط خاصی قانون او را ملزم به گزارش موضوع کند، ممکن است لازم باشد اطلاعاتی را در اختیار فرد یا نهاد مربوط قرار دهد.
این استثناها به این معنی نیست که درمانگر قرار است هر چیزی را که می‌گویید گزارش کند. برعکس، در اصول حرفه‌ای تأکید می‌شود که اگر قرار باشد اطلاعاتی به دلیل قانونی یا حرفه‌ای به اشتراک گذاشته شود، فقط اطلاعات ضروری و مرتبط منتقل شود.
اگر درباره محرمانگی نگران هستید، همان ابتدا سؤال کنید. لازم نیست منتظر بمانید تا چیزی را تعریف کنید و بعد درباره محرمانگی سؤال کنید. حتی در جلسه‌ی اول میتوانید از درمانگر بپرسید “صحبت‌هایی که اینجا می‌کنم تا چه حد محرمانه می‌مونه؟” یا “در چه شرایطی ممکنه مجبور بشید اطلاعات جلسه رو با فرد یا نهاد دیگه‌ای در میان بذارید؟”
درمانگر درباره‌ی محرمانگی، نحوه‌ی نگهداری اطلاعات و محدودیت‌های آن، برای شما توضیح بدهد. آشنایی با این موضوع از همان جلسه‌ی اول می‌تواند کمک کند با خیال راحت‌تری وارد فرایند درمان شوید.
چه سؤالاتی از درمانگر بپرسیم؟
در جلسه‌ی اول تراپی، شما هم میتوانید از درمانگر سؤال بپرسید. قرار نیست فقط درمانگر سؤال کند و شما پاسخ بدهید. پاسخ اسوال هایی که از درمانگر میکنید می‌تواند به شما کمک کند بهتر بفهمید آیا این درمانگر و روش کارش برای شما مناسب است یا نه.
ممکن است در جلسه‌ی اول احساس کنید پرسیدن سؤال از درمانگر عجیب است یا با خودتان بگویید شاید نباید این چیزها را بپرسم. اما انتخاب درمانگر یک تصمیم دوطرفه است. همان‌طور که درمانگر تلاش می‌کند بفهمد چگونه می‌تواند به شما کمک کند، شما هم حق دارید ببینید آیا با او احساس امنیت و راحتی میکنید یا نه.
لازم نیست همه‌ی این سؤال‌ها را از درمانگر بپرسید؛ مواردی را انتخاب کنید که بیشتر ذهن شما را درگیر کرده است.
درباره‌ی تخصص، مدرک و رویکرد درمانی
اگر به دلیل مشخصی مثل اضطراب، مشکلات رابطه، سوگ یا مسائل مربوط به اعتمادبه‌نفس به تراپی مراجعه کرده‌اید، میتوانید بپرسید درمانگر چقدر با این موضوع کار کرده است. آشنایی درمانگر با مسئله‌ی شما می‌تواند به انتخاب مسیر مناسب درمان کمک کند.
درمانگرها ممکن است از رویکردهای مختلفی استفاده کنند و نحوه‌ی برگزاری جلسات هم می‌تواند متفاوت باشد. میتوانید بپرسید به طور معمول جلسات چگونه پیش می‌روند، درمانگر بیشتر شنونده است یا سؤال میپرسد و آیا ممکن است بین جلسات تمرین یا تکالیفی داشته باشید.
درباره‌ی تعداد و فاصله‌ی جلسات
میتوانید از درمانگر درباره تعداد جلسات و فاصله بین جلسات و هزینه هر جلسه سوال کنید. البته به یاد داشته باشید پاسخ مشخصی برای تعداد جلسات وجود ندارد. تعداد جلسات به موضوعی که برای آن مراجعه کرده‌اید، شدت و مدت مشکلات، هدف‌های شما و روند پیشرفت درمان بستگی دارد.
جلسات هفتگی برای بسیاری از فرایندهای درمانی رایج است، اما بسته به شرایط فرد و نوع درمان ممکن است فاصله‌ی جلسات کمتر یا بیشتر شود.
هزینه هم یکی از موضوعاتی است که بهتر است از همان ابتدا درباره‌ی آن شفاف باشید. پرسیدن درباره‌ی مبلغ جلسه، نحوه‌ی پرداخت، لغو یا جابه‌جایی نوبت و هزینه‌ی جلساتی که دیر لغو می‌شوند، طبیعی است.
دانستن این موارد از قبل، باعث می‌شود در ادامه‌ی درمان با هزینه‌ی غیرمنتظره یا سوءتفاهم مواجه نشوید. اگر تعداد جلسات زیاد باشد، بهتر است درباره‌ی هزینه‌ی کلی درمان هم با درمانگر صحبت کنید تا بتوانید آن را با شرایط مالی خود هماهنگ کنید.
درباره‌ی ارتباط بین جلسات
ممکن است بعد از یک جلسه‌ی تراپی اتفاقی برایتان بیفتد و بخواهید قبل از جلسه‌ی بعدی با درمانگرتان در میان بگذارید. برای همین، خوب است از همان جلسه‌ی اول بدانید آیا امکان ارتباط بین جلسات وجود دارد و اگر وجود دارد، از چه طریقی و برای چه موضوعاتی میتوانید پیام بدهید.
اگر شرایط اضطراری پیش آمد چه کنیم؟
یکی از مهم‌ترین سؤال‌هایی که میتوانید از درمانگر بپرسید این است که اگر بین دو جلسه شرایطی پیش آمد که احساس کردید به کمک فوری نیاز دارید، چه کاری باید انجام دهید؟
برای مثال، اگر حالتان به‌طور ناگهانی خیلی بد شد یا احساس کردید ممکن است به خودتان یا شخص دیگری آسیب بزنید، نباید منتظر جلسه‌ی بعدی بمانید یا به پیام دادن به درمانگر اکتفا کنید. در چنین شرایطی، بسته به محل زندگی، باید از خدمات اورژانسی کمک بگیرید.
جلسه‌ی اولِ تراپی آنلاین چه فرقی دارد؟
جلسه‌ی اول تراپی آنلاین تفاوت زیادی با جلسه‌ی حضوری ندارد. در هر دو حالت، قرار است شما با درمانگر آشنا شوید، درباره‌ی دلیل مراجعه‌تان صحبت کنید و درباره‌ی روند درمان و انتظاراتتان به یک درک مشترک برسید. تفاوت اصلی تراپی آنلاین با حضوری بیشتر در نحوه‌ی برگزاری جلسه و آماده کردن شرایط مناسب برای گفت‌وگو است.
در تراپی آنلاین، جلسه از طریق تماس تصویری و با استفاده از یک پلتفرم مشخص برگزار می‌شود. بنابراین بهتر است پیش از شروع جلسه، از مناسب بودن اینترنت، شارژ دستگاه و کیفیت صدا و تصویر مطمئن شوید.
یکی از مهم‌ترین نکات در جلسه‌ی اول تراپی آنلاین، پیدا کردن جایی است که بتوانید بدون نگرانی از شنیده شدن صحبت‌هایتان حرف بزنید. اگر در خانه افراد دیگری حضور دارند، بهتر است از قبل زمانی را انتخاب کنید که در زمان جلسه تنها باشید.
ممکن است در جلسه‌ی اول آنلاین، کمی احساس کنید صحبت کردن با صفحه‌ی نمایش متفاوت از نشستن روبه‌روی یک درمانگر است. این احساس قابل درک است و ممکن است بعد از چند جلسه کمتر شود. از طرف دیگر، برای بعضی افراد، صحبت کردن از فضای آشنای خانه راحت‌تر است.
در نهایت، چه جلسه‌ی اول حضوری باشد و چه آنلاین، مهم‌ترین چیز این است که احساس کنید فضای امن و مناسبی برای صحبت کردن دارید و میتوانید درباره‌ی نگرانی‌ها، سؤال‌ها و انتظاراتتان با درمانگر صحبت کنید.
بعد از جلسه‌ی اول چه کنیم؟
بعد از جلسه‌ی اول، لازم نیست انتظار داشته باشید همه‌چیز برایتان روشن یا حل شده باشد. ممکن است احساس آرامش، خستگی، ناراحتی یا حتی سردرگمی داشته باشید. کمی به خودتان فرصت بدهید و به احساسی که بعد از جلسه دارید توجه کنید.
از خودتان بپرسید آیا هنگام صحبت کردن احساس امنیت و راحتی داشتم؟ آیا احساس کردم درمانگر به حرف‌هایم گوش می‌دهد؟ آیا دوست دارم جلسه‌ی دیگری را با او امتحان کنم؟
اگر جلسه برایتان سخت بود، میتوانید در جلسه‌ی بعد درباره‌ی این احساس با درمانگر صحبت کنید.
علاوه بر این اگر احساس کردید ارتباط خوبی با او برقرار نکرده‌اید، به این معنی نیست که تراپی برای شما مناسب نیست؛ ممکن است فقط این درمانگر انتخاب مناسبی برای شما نباشد (ر.ک: چرا بعضی افراد بعد از چند جلسه تراپی را رها می‌کنند؟).
اگر تصمیم به ادامه‌ی درمان گرفتید، زمان جلسه‌ی بعد و برنامه‌ی ادامه‌ی مسیر را با درمانگر مشخص کنید.
تراپی یک فرایند تدریجی است و قرار نیست همه‌چیز از همان جلسه‌ی اول تغییر کند.
تراپیست، روانشناس یا روانپزشک؛ به کدام مراجعه کنم؟
ممکن است هنگام تصمیم برای شروع درمان، این سؤال برایتان پیش بیاید که بهتر است به روانشناس مراجعه کنید یا روانپزشک.
روانشناس در ارزیابی و درمان مشکلات روانشناختی از طریق روش‌هایی مثل روان‌درمانی فعالیت می‌کند. روانپزشک پزشک متخصص است و می‌تواند علاوه بر ارزیابی و درمان، در صورت نیاز دارو نیز تجویز کند.
تراپیست به فردی گفته می‌شود که خدمات روان‌درمانی ارائه می‌دهد؛ بنابراین ممکن است یک روانشناس یا متخصص واجد شرایط دیگری باشد که در زمینه‌ی روان‌درمانی فعالیت می‌کند.
اگر بیشتر با مسائلی مثل اضطراب، مشکلات رابطه، اعتمادبه‌نفس یا فشارهای روانی درگیر هستید، روان‌درمانی می‌تواند نقطه‌ی شروع مناسبی باشد. اما اگر علائم شدید، طولانی‌مدت یا ناتوان‌کننده هستند، یا احتمال می‌دهید به دارو نیاز داشته باشید، بهتر است ارزیابی روانپزشکی را هم در نظر بگیرید.
در بسیاری از موارد، این دو متخصص می‌توانند هم‌زمان و در کنار یکدیگر به شما کمک کنند.
سخن پایانی
جلسه‌ی اول تراپی قرار نیست جلسه‌ای سخت و پر از سؤال‌های پیچیده باشد؛ بیشتر فرصتی برای آشنایی، صحبت درباره‌ی دلیل مراجعه و پیدا کردن مسیر مناسب برای ادامه‌ی درمان است. طبیعی است که قبل از آن استرس داشته باشید یا ندانید از کجا شروع کنید.
کافی است سؤال‌ها و نگرانی‌هایتان را با درمانگر مطرح کنید و به خودتان اجازه دهید با سرعتی که برایتان راحت است پیش بروید. لازم نیست برای جلسه‌ی اول آماده‌ی گفتن همه‌چیز باشید؛ مهم این است که قدم اول را بردارید.
منبع:
1 دیدگاه
اولین کسی باشید که در مورد این مطلب اظهار نظر می کند.